Andrzej Sap­kow­ski zażą­dał od CD Pro­jekt Red 60 milio­nów zło­tych z tytu­łu korzy­ści finan­so­wych, jakie fir­ma odnio­sła ze sprze­da­ży gier bazu­ją­cych na jego twór­czo­ści. Spra­wa oczy­wi­ście w jed­nej chwi­li sta­ła się tą naj­go­ręt­szą i naj­chęt­niej komen­to­wa­ną w Inter­ne­cie. Jak zwy­kle głos zabie­ra­li po rów­no spe­cja­li­ści od pra­wa autor­skie­go i zupeł­ni laicy w tym tema­cie, swo­je bary­ka­dy usy­py­wa­li prze­ciw­ni­cy Sap­kow­skie­go, jego zwo­len­ni­cy, a tak­że ci opo­wia­da­ją­cy się po stro­nie CD Pro­jek­tu Red oraz ci woju­ją­cy z kor­po­ra­cyj­ną zachłan­no­ścią. I jak zwy­kle racja leży praw­do­po­dob­nie gdzieś po środ­ku. W całym tym bała­ga­nie zna­leź­li się ludzie, któ­rzy w inny spo­sób posta­no­wi­li odnieść się do sytu­acji. Bran­don San­der­son ogło­sił na przy­kład, że z chę­cią oddał­by pol­skie­mu stu­diu pra­wa do stwo­rze­nia gry na pod­sta­wie jego best­sel­le­ro­wej serii Z mgły zrodzony.