Gdy­by pod­su­mo­wać to, jak o Mic­kie­wi­czu uczy­li i uczą nas w szko­le, to naj­czę­ściej zbie­ra się z tego taka kup­ka bana­łów: fila­re­ta i filo­ma­ta, zapo­cząt­ko­wał roman­tyzm w Pol­sce, wygna­ny przez Nowo­sil­co­wa z ojczy­zny, pisał „Dzia­dy”, bal­la­dy i sone­ty oraz „Adam Mic­kie­wicz wiel­kim poetą był”. Tym­cza­sem patrząc na tak pre­zen­to­wa­ną postać wiesz­cza, cięż­ko się w nim dopa­trzyć czło­wie­ka, a tym bar­dziej kogoś inte­re­su­ją­ce­go. Wiel­ka szko­da, bo praw­dzi­wy Mic­kie­wicz był poetą o chy­ba naj­bar­dziej zakrę­co­nym życio­ry­sie, jaki moż­na sobie wyobrazić.