Jakub Małec­ki publi­ku­je powie­ści od 2008 roku, ale szer­szą popu­lar­ność zyskał dopie­ro dzię­ki “Dygo­to­wi” wyda­ne­mu dwa i pół roku temu, któ­rym wbił się w tak zwa­ną lite­ra­tu­rę głów­no­nur­to­wą. Wzbu­dził tym samym zain­te­re­so­wa­nie kry­ty­ków, a przede wszyst­kim czy­tel­ni­ków, któ­rzy dotych­czas stro­ni­li od jego sko­li­ga­co­nej z fan­ta­sty­ką twór­czo­ści. Chce pisać książ­ki trud­ne do skla­sy­fi­ko­wa­nia, a naj­bar­dziej zale­ży mu na dawa­niu ludziom fraj­dy z czy­ta­nia. Z tym rów­nie skrom­nym, co uta­len­to­wa­nym pisa­rzem roz­ma­wiał Kamil Dach­nij. Z poniż­sze­go wywia­du dowie­cie się mię­dzy inny­mi o fascy­na­cji auto­ra wie­lo­po­ko­le­nio­wy­mi saga­mi i prze­mi­ja­niem, poczy­ta­cie o miło­ści roman­tycz­nej w lite­ra­tu­rze, poru­szo­ny zosta­nie temat nagród lite­rac­kich, a na koniec Jakub Małec­ki pole­ci kil­ka nie­tu­zin­ko­wych tytułów.