Ciekawostki

11 faktów o J.K. Rowling

Wiem, że wśród moich czy­tel­ni­ków jest wielu miło­śni­ków twór­czo­ści J.K. Row­ling. Dora­stali z jej książ­kami i czują, jakby pisarka była ich przy­ja­ciółką albo dobrą cio­cią. Ale czy naprawdę wiemy o niej wszystko? Oto garść infor­ma­cji z bio­gra­fii Jo, nie mniej inte­re­su­ją­cych niż jej twór­czość.

1. Pisarka zde­cy­do­wała się na pod­pi­sa­nie powie­ści ini­cja­łami pod wpły­wem wydawcy – cho­dziło o stwo­rze­nie wra­że­nia, że auto­rem „Harry’ego Pot­tera i Kamie­nia Filo­zo­ficz­nego” jest męż­czy­zna. Ponie­waż Joanne nie miała dru­giego imie­nia, przy­jęła imię po swo­jej babci, czyli Kath­leen. Pry­wat­nie używa zdrob­nie­nia Jo. Rze­czy­wi­ście pierw­szy list, który J.K. otrzy­mała od fanki, był skie­ro­wany do męż­czy­zny.

2. W 2002 roku została przez pol­skie dzieci odzna­czona Orde­rem Uśmie­chu.

3. J.K. Row­ling ma uro­dziny 31 lipca, czyli tego samego dnia co Harry Pot­ter. Tego samego dnia świę­to­wał uro­dziny Richard Grif­fi­ths (zmarły w 2013 roku), czyli aktor, który wcie­lał się w rolę Ver­nona Dur­sleya w ekra­ni­za­cjach.

4. Rob­bie Col­trane (Hagrid) był pierw­szym akto­rem zatrud­nio­nym przy pracy nad ekra­ni­za­cjami ksią­żek o Har­rym Pot­te­rze, wybrała go oso­bi­ście J.K. Row­ling. Zatrud­nie­nie Alana Rick­mana (Seve­rus Snape) także było jej decy­zją. Pisarce zale­żało, by trzon obsady sta­no­wili Bry­tyj­czycy.

5. W sce­na­riu­szu „Harry’ego Pot­tera i Księ­cia Pół­krwi” znaj­do­wał się frag­ment mówiący o tym, iż Albus Dum­ble­dore wspo­mi­nał dziew­czynę, w któ­rej kochał się w mło­do­ści. Autorka poin­for­mo­wała wów­czas fil­mow­ców o tym, że jedyną miło­ścią Dumbledore’a był Gel­lert Grin­del­wald – a więc orien­ta­cja Dumbledore’a była dla niej oczy­wi­sta na długo przed ogło­sze­niem tej infor­ma­cji fanom.

6. Roz­dział otwie­ra­jący tom szó­sty powsta­wał przez trzy­na­ście lat i nie­wiele bra­ko­wało, by poja­wił się w „Kamie­niu Filo­zo­ficz­nym”, „Więź­niu Azka­banu” i „Zako­nie Feniksa”.

7. Choć J.K. Row­ling miała pro­blemy ze zna­le­zie­niem wydawcy, to powo­łu­jące się na nią firmy typu vanity press prze­mil­czają, iż pisarka wydała swoją twór­czość w zwy­czaj­nym wydaw­nic­twie, udało jej się to dzięki zatrud­nie­niu agenta. Nazy­wał się on Chri­sto­pher Lit­tle i został zatrud­niony, bo Row­ling spodo­bało się brzmie­nie jego nazwi­ska.

8. Powstał także mit, iż J.K. Row­ling pisała na ser­wet­kach z powodu biedy, gdyż nie było jej stać na papier. Tak naprawdę było jej ciężko, ale nigdy aż tak, a w kawiarni pisała, ponie­waż mogła wtedy ode­tchnąć od domu i opieki nad córką (którą wycho­wy­wała samot­nie). Zaś notatki na ser­wet­kach przy­da­rzały jej się wtedy, gdy pomysł przy­szedł znie­nacka, a nie miała przy sobie notesu.

9. Zysk z czę­ści ksią­żek pisarka prze­zna­czyła na cele cha­ry­ta­tywne. Dokład­niej były to: „Baśnie Barda Beedle’a”, „Fan­ta­styczne zwie­rzęta i jak je zna­leźć” oraz „Quid­ditch przez wieki”. Wszyst­kie te książki wydała pod pseu­do­ni­mami. Auto­rem „Baśni…” miał być oczy­wi­ście bard Beedle, zaś prze­tłu­ma­czone ze sta­ro­żyt­nych runów miały zostać przez Her­mionę Gran­ger, jako autora przed­mowy podano Albusa Dumbledore’a. Ken­nil­wor­thy Whisp miał napi­sać „Quid­ditch…”, zaś Newt Sca­man­der – „Fan­ta­styczne zwie­rzęta…”. Wszyst­kie te książki zostały wymie­nione w sied­miok­siągu o Har­rym Pot­te­rze, a Sca­man­der został boha­te­rem nowej serii autor­stwa Row­ling. Pierw­szy film opo­wia­da­jący o nim także nosi tytuł „Fan­ta­styczne zwie­rzęta i jak je zna­leźć” i był on począt­kiem pen­ta­lo­gii. Na cele cha­ry­ta­tywne prze­ka­zane zostały także zyski z kró­ciut­kiego opo­wia­da­nia „Pre­quel Harry’ego Pot­tera” oraz „Woła­nia kukułki” – to ostat­nie nie było pla­no­wane, bo pisarka nie spo­dzie­wała się best­sel­leru.

10. „Woła­nie kukułki” pisarka wydała pod pseu­do­ni­mem Robert Gal­bra­ith, ponie­waż była cie­kawa szcze­rej opi­nii na temat swo­jej twór­czo­ści  dla doro­słych, jed­nak infor­ma­cje o praw­dzi­wym autor­stwie wycie­kły do mediów.

11. Pierw­sza część, czyli “Harry Pot­ter i Kamień Filo­zo­ficzny” uka­zała się w Wiel­kiej Bry­ta­nii oraz pod róż­nymi tytu­łami; odpo­wied­nio: “Harry Pot­ter and the Philosopher’s Stone” oraz “Harry Pot­ter and the Sorcerer’s Stone”.

Może też zainteresują cię te tematy